Toprakları genel olarak nemli ve kurak bölge toprakları olarak sınıflandırabiliriz:
a- Nemli Bölge Toprakları
Tundra toprakları: Kutuplara yakın sahalardaki soğuk tundra bölgelerinin toprakları ekseriya bataklık olur. Tarıma elverişli değildir.
Podzol: İğne yapraklı ormanlarla kaplı, nemli, soğuk bölgelerdeki toprak çeşitidir. Çok yıkanmış olduğundan rengi soluklaşmış, besin madde oranı düşmüştür.
Kahverengi orman toprakları: Yaprakla kaplı orman bölgelerinde meydana gelir. Hümüs ve diğer besin maddeleri bakımından zengindir.
Kırmızı topraklar: Akdeniz iklim bölgelerinde çok yaygındır. Rengi, demiroksitlerden dolayı kırmızıdır. Bileşimi kil, silis, demir oksitleri tutar. Kireçli kayalar üzerinde oluşan kızıl renkli topraklara Terra Rossa adı verilir.
Laterit: Sıcak, nemli iklim bölgelerinin karakteristik toprağıdır. Rengi, kiremit kırmızısıdır. Kuvvetli bir kimyasal çözülme sonucunda oluşur. Bileşiminde demiroksit bir kül yığını halindedir. Bunlarda, bitki örtüsü gürdür. Humus bakımından fakirdir.
b- Kurak Bölge Toprakları: Bunlar; az nemli, kurak bölgenin topraklarıdır.
Çernozyomlar (Kara Topraklar): Fazla yıkanmadıkları için içlerinde kireç ve mineral tuzları bulunur. Toprak üstünde zengin bir humus tabakası birikmiştir. Dünyanın en verimli topraklarındandır.
Kestane ve kahverengi step toprakları: Daha az yağış alan bölge toprağıdır. Hümüsü ince bir tabaka şeklindedir.
Çöl toprakları: Burada humus hemen hemen yoktur. Renkleri çoğunlukla bozdur, hiç yıkanmamıştır. Toprağın üzerinde ince kireç tuzları sert bir kabuk meydana getirir.
Türkiye’de özellikle Doğu Karadeniz lateritleşmiş, Batı Karadeniz podzollaşmış, Ege bölgesi ve güney kıyıları terra rosaları (kırmızı renkli topraklar) geniş sahalar kaplamaktadır. İç Anadolu’da en kurak yerlerde boz renkli ve tuzlu topraklar görülür.
